مقدمه
در دنیای امروز، سیستمهای تصمیمگیری هوشمند (Agentic Decision Systems) به عنوان یکی از اجزای کلیدی در اجرای هوش مصنوعی در سازمانها مطرح شدهاند. با توجه به پیچیدگیهای روزافزون مدلهای مدیریتی و نیاز به رعایت سیاستها و ارزیابی ریسک، طراحی این سیستمها با استفاده از چهارچوبهایی مانند PydanticAI امری ضروری تلقی میشود. این مقاله به بررسی چگونگی ساخت یک سیستم تصمیمگیری قراردادی با استفاده از PydanticAI میپردازد و نشان میدهد که چگونه میتوان اسکیماهای ساختار یافته را به عنوان قراردادهای حکومتی غیرقابل مذاکره در نظر گرفت.
تعریف سیستمهای تصمیمگیری قراردادی
سیستمهای تصمیمگیری قراردادی مبتنی بر این اصل هستند که تصمیمات باید بر پایه شواهد مستند و دادههای مشخص اتخاذ شوند. در واقع، این سیستمها از دستورالعملها و قراردادهای خاصی تبعیت میکنند که میتواند شامل معیارهای ارزیابی ریسک، انطباق با سیاستها و حتی مراحل بعدی قابل اجرای اقدام باشد.
مزایای سیستمهای تصمیمگیری قراردادی
- شفافیت: سیستمها بر اساس قراردادها عمل میکنند که موجب شفافیت در فرآیندهای تصمیمگیری میشود.
- رعایت سیاستها: با استفاده از قوانین و سیاستهایی که در قراردادها گنجانده شده، ریسک خطا کاهش مییابد.
- قابلیت ارزیابی: با داشتن معیارهای مشخص، هر تصمیمی قابل ارزیابی و بررسی است.
نحوه طراحی سیستمهای تصمیمگیری با PydanticAI
PydanticAI یک ابزار قدرتمند در زمینه ساخت و اعتبارسنجی دادهها است که به کاربران اجازه میدهد تا اسکیماهای دقیقی از دادههای ورودی تعریف کنند. این ابزار با استفاده از ویژگیهای موجود خود میتواند به ایجاد یک مدل تصمیمگیری قوی کمک کند که شامل انطباق با سیاستها و ارزیابی ریسک است.
مرحله ۱: تعریف مدل تصمیمگیری
اولین قدم در ساخت سیستم تصمیمگیری، تعریف یک مدل تصمیمگیری دقیق است. با استفاده از PydanticAI، میتوانیم یک کلاس مدل ایجاد کنیم که شامل تمام پارامترهای مورد نیاز برای تصمیمگیری باشد. به عنوان مثال، میتوانیم پارامترهایی مانند ریسک، انطباق و مراحل اجرایی را به مدل خود اضافه کنیم:
from pydantic import BaseModel
class DecisionModel(BaseModel):
risk: float
policy_compliant: bool
next_steps: List[str]مرحله ۲: پیادهسازی قراردادها
در این مرحله، از PydanticAI برای اعتبارسنجی ورودیهای داده شده استفاده میکنیم. این ورودیها باید مطابق با قراردادهایی که پیش از این تعریف کردهایم، باشند. این روش به ما کمک میکند تا اطمینان حاصل کنیم که هر دادهای که به سیستم وارد میشود، مطابق با سیاستهای سازمان است.
نتیجهگیری
پیشرفتهای جدید در زمینه هوش مصنوعی و ابزارهای مانند PydanticAI امکان طراحی سیستمهای تصمیمگیری هوشمند و قراردادی را فراهم میکنند. با پیروی از روندهای طراحی دقیق و رعایت سیاستهای مشخص، میتوانیم اطمینان حاصل کنیم که سیستمها نه تنها کارا هستند بلکه تناقضات و ریسکهای احتمالی را نیز کاهش میدهند. بدین ترتیب، سیستمهای تصمیمگیری هوشمند میتوانند جایگاه خود را به عنوان یک ابزار ضروری در سازمانها تثبیت کنند.
