مقدمه
در دنیای امروز، توسعه نرمافزار در حوزههای مختلف با چالشهای متعددی روبهروست. یکی از این چالشها، ایجاد پروتکلهای امن و مقیاسپذیر برای پردازشهای کارآمد است. در این مقاله، ما به بررسی چگونگی ساخت یک پروتکل MCP مدرن میپردازیم که به طور خاص بر اساس سه اصل کلیدی: ارتباط غیرحالتدار، اعتبارسنجی دقیق در سطح SDK، و عملیات غیرهمزمان طولانیمدت طراحی شده است.
ویژگیهای اصلی پروتکل MCP
پروتکل MCP یا «مدل ارتباطی چندجانبه» به سیستمها اجازه میدهد که به طور ایمن و موثر تعامل کنند. برای یک پروتکل موفق، باید بر روی ویژگیهای زیر تمرکز کرد:
- ارتباط غیرحالتدار: این اصل به این معناست که هر درخواست به صورت مستقل از دیگر درخواستها انجام میشود و نیازی به حفظ وضعیت بین تعاملات نداریم.
- اعتبارسنجی دقیق در سطح SDK: این امر باعث میشود که تنها درخواستهای معتبر و صحیح از طرف سرویسها پذیرفته شوند و در نتیجه امنیت پروتکل افزایش یابد.
- عملیات غیرهمزمان: اجازه میدهد تا عملیات طولانیمدت به صورت موازی اجرا شوند و از نقاط وقفه جلوگیری شود.
ساخت پروتکل: مراحل اجرایی
برای پیادهسازی یک پروتکل MCP میتوان مراحل زیر را در نظر گرفت:
۱. طراحی ساختار پیامها
برای شروع، اولین اقدام طراحی ساختار پیامها و «بستههای اطلاعاتی» است. این بستهها میتوانند شامل اطلاعاتی درباره نوع درخواست، شناسه فرستنده، و پیام اصلی باشند. استفاده از «پکیجهای ساختاریافته» به ما این امکان را میدهد که اطلاعات را به شکل منظم و قابل اطمینان منتقل کنیم.
۲. اعتبارسنجی درخواستها با Pydantic
Pydantic یک کتابخانه معتبر برای اعتبارسنجی دادهها در Python است. با این ابزار میتوانیم اطمینان حاصل کنیم که دادههای ورودی از لحاظ نوع و ساختار صحیح هستند. در این مرحله، میتوانیم به بررسی صحت دادهها بپردازیم تا از بروز آسیبپذیریهای امنیتی جلوگیری شود.
۳. پیادهسازی ارتباطات غیرحالتدار
سپس، نوبت به پیادهسازی غیرحالتدار میرسد. در این بخش، برای هر درخواست بهینهسازی میکنیم که هر تعامل به طور مستقل و بدون وابستگی به وضعیتهای قبلی انجام شود. این ویژگی باعث میشود که مقیاسپذیری سیستم بهبود یابد و سادهتر باشد.
۴. مدیریت عملیات غیرهمزمان
در نهایت، برای جمعآوری همه چیز، نوبت به پیادهسازی عملیات غیرهمزمان میرسد. با استفاده از قابلیتهایی مانند async/await در Python، میتوانیم اطمینان حاصل کنیم که در طول اجرای برنامه، کارهای سنگین میتوانند در پسزمینه انجام شوند، بدون اینکه به عملکرد کلی سیستم آسیب بزنند.
نتیجهگیری
ساخت یک پروتکل MCP ایمن و غیرحالتدار نه تنها به تسهیل تعاملات بین سیستمها کمک میکند، بلکه امنیت و کارایی را نیز به همراه دارد. با پیشرفتهای موجود در حوزه هوش مصنوعی، این سیستمها میتوانند با قابلیتهای بهتری طراحی شوند و تجربه کاربری بهتری ارائه دهند. در این مقاله، ما به مراحل اصلی و ویژگیهای کلیدی این پروتکل پرداختیم که میتواند به عنوان یک راهنمای موثر برای توسعهدهندگان در این حوزه باشد.
